دلنوشته ای برای پارمیدا
پارمیدای عزیزم، فرشته مهربونم این روزا که حدود یکی دو ماه از تولد پنج سالگی ات می گذرد شاهد تغییراتی جالبی در توی گلم هستم بیش از پیش قدرت درک مسائل را پیدا کرده ای و برخوردت در برابر امور روزمره به قدری منطقی و درست است که باعث تعجب می شود. حس خوبی است که می توانی خوب ببینی، درست بشنوی، درک و تحلیل کنی، سوال کنی و عکس العمل درست داشته باشی. اینها حرف و یا تعریف و اغراق مادرانه نیست.. برای من مثل یک دوست خوب می مانی دوست و همراهی مهربان، وقتی مشکلی دارم و غمگینم همدردی کردنت فوق العاده اس با اینکه دوست ندارم یک لحظه هم بخاطر من غمگین بشی. چند روز پیش می گفتی "مامان به چیزای خوب فکر کن به شادی به خوشحالی" و یا ا...
نویسنده :
مامان پارميدا
13:28






