دلنوشته ای برای پارمیدا

پارمیدای عزیزم، فرشته مهربونم

این روزا که حدود یکی دو ماه از تولد پنج سالگی ات می گذرد شاهد تغییراتی جالبی در توی گلم هستم بیش از پیش قدرت درک مسائل را پیدا کرده ای و برخوردت در برابر امور روزمره به قدری منطقی و درست است که باعث تعجب می شود. حس خوبی است که  می توانی خوب ببینی، درست بشنوی، درک و تحلیل کنی، سوال کنی و عکس العمل درست داشته باشی. اینها  حرف و یا تعریف و اغراق مادرانه نیست..

برای من مثل یک دوست خوب می مانی دوست و همراهی مهربان، وقتی مشکلی دارم و غمگینم همدردی کردنت فوق العاده اس با اینکه دوست ندارم یک لحظه هم بخاطر من غمگین بشی.

چند روز پیش می گفتی "مامان به چیزای خوب فکر کن به شادی به خوشحالی" و یا اینکه " آرزو دارم همیشه لبخند رو لبات باشه" و یا "مامان وقتی بغلت می گیرم آرامش پیدا می کنم تو هم از من آرامش بگیر".

عزیز دلم مطمئناً همینطوره  وقتی کنارمی و  سرت را بر شانه ام یا روی قلبم می گذاری بهترین و قشنگترین آرامش را بدست می آورم حتی وقتی کنارم نیستی فکرت  آرامم می کند. برای من زیبا ترین حال دنیا زمانییه که از سرکار میام و ترا در آغوش می گیرم ، در کنارم می شینی و از کارهایی که انجام دادی و اتفاق های جالبی که برات افتاده با آب و تاب می گی  حرفهای زیبا و پر معنا در قالب بیان کودکانه ات  دلنشین است. خنده ها، شیطنت ها، بازی کردن هایت، یاد گیری ها، سوال ها، همه و همه خاطره انگیز و زیباست.

در هر لحظه زندگیم بخاطر بودنت و لطف بزرگ خدای مهربون که توی خوبم را به ما بخشید سپاسگزاری می کنم. برای اینکه سالهای زیاد خوب و شاد و سالم و سرحال باشی دعا می کنم.

دوستت دارم

با عشق زندگی کردن هنر است
در کنار هم عاشقانه زیستن هنر است
درد ها و سختیها را با هم چشیدن هنر است
بی توقع کنار یکدیگر بودن هنر است

ﻫﺮﮔﺰ ب ﮐﺴﯽ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻧﮑﻦ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﻌﻤﺘﯽ ک ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺍﺩﻩ ...
ﺯﯾﺮﺍ ﺗﻮ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﯽ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ چ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ...
ﻭ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻣﺒﺎﺵ ﻭﻗﺘﯽ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻮ ﮔﺮﻓﺖ ...
ﺯﯾﺮﺍ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ چ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ...
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷﺎﮐﺮ ﺑﺎﺵ

اﻧﺴﺎن ﮐﻪ ﻏﺮق ﺷﻮد ﻗﻄﻌﺎً می میرد
ﭼﻪ در درﯾﺎ، ﭼﻪ در رؤﯾﺎ، چه در دروغ، ﭼﻪ در ﮔﻨﺎﻩ
چه در خوشی، چه در قدرت، چه در جهل، چه در انکار
چه در حسد، چه در بخل، چه در کینه، چه در انتقام
مواظب باشیم غرق ﻧﺸﻮﻳﻢ!